Page content

Deep democracy

De term Deep democracy werd in 1988 geïntroduceerd door Andy Mindell. Hij wilde met de term benadrukken hoe belangrijk het is om in de besluitvorming begrip te hebben voor alle (verschil lende) perspectieven op de realiteit en om zowel de stem van de meerderheid als die van de minderheid in de besluitvorming mee te nemen. Dat kan zowel de besluitvorming in kleine groepen als die in grote organisaties betreffen. In plaats van de meeste stemmen te laten gelden, gelden alle stemmen: Conflict, discussies en dialoog staan centraal en worden actief opgezocht in plaats van vermeden. Carl en Myrna Lewis hebben in 1993 de ideeën van Mindell verder uitgewerkt in een methode voor besluitvorming. In die methode worden vijf stappen doorlopen die zich als volgt laten omschrijven

  1. Verzamel alle invalshoeken van de deelnemers aan het besluitvormingsproces en luister hier onbevooroordeeld naar
  2. Zoek actief naar afwijkende meningen of ideeën. Meer algemeen, zoek welke alternatieven er zijn
  3. Zorg dat ook de afwijkende meningen  zo onbevooroordeeld mogelijk beluisterd worden en neem vervolgens een (meerderheids) besluit
  4. Vraag de tegenstemmers ( de minderheid) wat zij nodig hebben om met het meerderheidsbesluit mee te gaan. En kijk of er draagvlak (bij de meerderheid) is om wijsheid van de minderheid toe te voegen aan het meerderheidsbesluit
  5. Als deze stappen niet tot definitieve besluitvorming leiden, ga dan na wat speelt in de onderstroom

Een goed boek dat de methode goed beschrijft is Deep Democracy van Jitske Kramer.

Comment Section

0 reacties op “Deep democracy

Plaats een reactie


*