Page content

Public Administration

Een door S. Osborne in zijn boek ‘The New Public Governance (2007)’ gekozen typering voor de een fase in de ontwikkeling van de publieke sector die hij over de afgelopen honderd jaar beschrijft.

De fase die door Osborne ‘Public Administration’ wordt genoemd beslaat het overgrote deel van de afgelopen eeuw en eindigt in de jaren zeventig en tachtig van de afgelopen eeuw. In de fase van Public Administration is dominantie van wet- en regelgeving kenmerkend: er is een sterke focus op regels en richtlijnen. Politiek en uitvoeringspraktijk zijn strikt gescheiden, waarbij de politiek keuzes maakt en deze vertaalt in wetten. De bureaucratie draagt vervolgens zorg  voor nauwgezette uitvoering van deze wetten. De uitvoerende overheidsambtenaar of professional heeft een sterke zelfstandige positie. Loyaliteit aan wet- en regelgeving wordt vanzelfsprekend geacht en van de ambtenaar wordt verondersteld dat hij — loyaal aan de hiërarchie in hoge mate zelfstandig verantwoordelijkheid kan dragen voor de uitvoering van zijn taak. De op PM volgende ontwikkelingsfase die vanaf de jaren zeventig zichtbaar werd wordt door Osborne New Public Managent genoemd.

Comment Section

0 reacties op “Public Administration

Plaats een reactie


*